Mijn naam is Anna-Viënna van den Broek. Ik ben 21 jaar en werk al sinds mijn veertiende in de ouderenzorg. Inmiddels ben ik afgestudeerd als persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen en volg ik de BBL-opleiding Verpleegkunde.

Wat mij in de zorg altijd is bijgebleven, is hoe snel mensen dichter bij elkaar komen zodra je het over vroeger hebt. Een kleine herinnering kan al zorgen voor herkenning, een glimlach, of gewoon een moment waarop je elkaar weer even echt ziet.

Mijn betrokkenheid bij de ouderenzorg begon als vrijwilliger. Ik was veertien en merkte al snel dat het niet alleen draait om de dagelijkse zorg, maar ook om aandacht. Tijd maken voor een verhaal. Samen lachen om iets wat ooit heel normaal was. En ontdekken dat iemand, ondanks beperkingen, nog steeds veel te vertellen heeft.

In de jaren daarna heb ik met veel ouderen spelletjes gespeeld. En juist daar liep ik tegen iets aan: het aanbod is vaak kleiner dan je denkt. Veel spellen zijn na een tijdje wel “op” en sluiten niet altijd aan bij wat ouderen herkennen of leuk vinden. Zeker als je merkt hoeveel plezier en rust een passend spel kan geven, is het jammer als je steeds in dezelfde paar opties uitkomt.

Dat was voor mij het moment waarop ik dacht: dit moet anders kunnen. Niet ingewikkelder, maar herkenbaarder. Iets dat past bij de belevingswereld van ouderen en dat uitnodigt om samen te praten.

Zo ontstond Oude Bekenden: een reminiscentiespel voor ouderen, bedoeld om op een laagdrempelige manier herinneringen op te halen, het gesprek op gang te brengen en samen plezier te hebben. Met kaartjes vol namen van bekende personen, figuren en programma’s uit het verleden worden spelers op een speelse manier geprikkeld om terug te denken aan vroeger. En vaak komt er dan vanzelf een verhaal mee.

De slogan zegt eigenlijk precies wat ik ermee hoop te bereiken:
“prikkel het geheugen, deel de herinnering.”

Voor mij is Oude Bekenden niet alleen een spel, maar vooral een aanleiding voor contact. Een kaartje pakken, iets herkennen, een verhaal vertellen, samen even lachen, dat zijn de momenten die blijven hangen.